JP Kraemer skandalı: Kadına şiddet videosu ve 'faili meçhul' yapan toplumsal reaksiyon

Almanya'nın popüler otomotiv fenomeni ve YouTuber'ı Jean Pierre Kraemer (JP Kraemer), eşine yönelik şiddet içeren gözetleme kamerası görüntülerinin kamuoyuna sızdırılmasıyla gündemin merkezine oturdu. t-online yazarı Nicole Diekmann, haftalık köşesinde "Im Netz" başlığıyla olayı ve sonrasındaki toplumsal tepkileri ele alarak, kadına şiddetin yapısal boyutlarını çarpıcı bir dille ortaya koydu.

Olayın perde arkası: Video, itiraf ve ticari sonuçlar

Yazara göre Kraemer, yaklaşık 80 çalışanı olan bir firmanın sahibi, televizyon programları ve YouTube'da milyonlarca takipçisiyle "başarılı erkek" imajı çiziyor olsa da, sızan video tam ters bir tablo sunuyor. Görüntülerde Kraemer, eşini itiyor, saçlarından çekiyor, boğazından tutuyor ve yüzüne flatsla vurduğunu itiraf ediyor. Olayın kamuoyuna mal olması üzerine birden fazla marka ve iş ortağı, Kraemer ile işbirliğini tek taraflı sonlandırdı.

'Erkekler de mağdur' argümanı ve whataboutism tuzağı

Diekmann, sosyal medyada yapılan yorumların büyük kısmının olayı sorgulamak yerine, "Erkekler de ilişkilerde psikolojik şiddet ve baskı yaşıyor" argümanıyla konuyu sapmaya çalıştığını (whataboutism) belirtiyor. Yazar, bu iddianın genel doğruluğunu kabul edse de, Kraemer'in "eşim de bana şiddet uyguladı" iddiasının henüz herhangi bir kanıtla desteklenmediğini, sadece bir iddia olarak kaldığını vurguluyor. Karşısında ise somut bir video kanıtı ve itiraf var.

Mağdur suçlaması: 'Para peşindeydi', 'Ayırılabilirdi'

Köşe yazısında en çok tekrar edilen ve Diekmann'ın "täter-opfer-umkehr" (faili-mağdur yer değiştirme) olarak nitelendirdiği iki ana argüman işleniyor: Kadının sadece parası için yanında olduğu ve ayrılmak isteseydi ayrılabileceği iddiaları. Yazar, bu söylemin kadının neden kaldığını basitleştirdiğini, şiddet döngüsünün psikolojik ve ekonomik karmaşıklığını göz ardı ederek faili meçhul bırakmaya yönelik bir strateji olduğunu yazıyor. "Hiçbir şey şiddeti haklı çıkaramaz" cümlesi yazının merkezi tezini oluşturuyor.

Stratejik itiraf: Kahramanlık değil, kriz yönetimi

Diekmann, Kraemer'in "terapi alacağım, pişmanım" açıklamasını erken bir öne geçme hamlesi (kriz yönetimi) olarak tanımlıyor. Yazar, bu itirafın videonun yayımlanacağı bilindiği an atıldığını, böylece hikayenin kontrolünün elinde tutulmaya çalışıldığını belirtiyor. Bu davranışın "kahramanlık" değil, "küçük bir PR birliği" olduğu vurgulanıyor.

Yapısal boyut: Almanya'da her 2-3 günde bir kadın öldürülüyor

Yazı, bireysel olayı toplumsal bir yapının içine yerleştiriyor. Almanya istatistiklerine atıfta bulunularak, her 2-3 günde bir kadının partneri veya eski partneri tarafından öldürüldüğü, karanlık sayının ise çok daha yüksek olduğu hatırlatılıyor. Diekmann, Kraemer altındaki yorumların bu yapısal sorunun aynısı olduğunu, "Täter schützen Täter" (Failer faileri korur) mekanizmasının toplumun her tabakasında işlediğini söylüyor.

Yazar, okuyuculara Kraemer'i takipten çıkma (unfollow) çağrısı yaparak, bu tür tepkilerin sadece bir kişiyi değil, arkadaki yapıyı beslediğini hatırlatıyor.